Zoet?

De wereldberoemde druif. Helaas wordt nog wel vaak de associatie gemaakt met de goedkope, zoete Duitse versie. Dat behoort bijna tot het verleden, de Duitse boeren maken tegenwoordig hoogwaardige, droge top Rieslings. Zuiver, spannend en met een fantastische zuurgraad. Wijnkenners noemen het de edelste witte druif ter wereld. De Koning.

Rubber

Die bijnaam heeft hij overigens uit de Elzas, in noordoost Frankrijk. Daar is de druif, net als in Duitsland, kwalitatief en kwantitatief dominant. Er is wel een verschil in smaak; de Duitse wijn van de Riesling is vaak fris, fruitig als gele appel, jong. De Elzasser kan beter rijpen en krijgt daardoor meer diepgang en soms zelfs de kenmerkende ouderingstoon. Deze “goût de pétrole” of “firne” (daar is een eeuwigdurende discussie over, wat is wat en hoe komt het) ruikt naar petroleum, of soms rubber, en is door die extra dimensie vaak zeer goed gastronomisch inzetbaar. Krachtig en smaakvol, maar toch altijd met de bekende zuren.

Zuren

De zuren van de Riesling zijn heel bijzonder. Altijd aanwezig, altijd zacht. Dus nooit hard of schraal, zoals bijvoorbeeld een slecht gemaakte Sauvignon Blanc naar citroen kan smaken. Wat je ook altijd ontdekt is een zoete toon, lijkend op honing. Dat zorgt voor balans in de wijn. Het is niet verwonderlijk dat veel sommeliers de Riesling weer een prominente plek op de wijnkaart geven en de wijn ook vaak in een wijnarrangement voorkomt. Riesling is ook kampioen in terroir expressie. Hij geeft dan ook bij leisteen en kalk flinke mineraliteit prijs.

Klimaat

Zoals je al hebt kunnen lezen staat de Riesling in wat koelere gebieden aangeplant. Je vindt hem dus ook in bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland en Oostenrijk. Ondanks dat alle druiven zon nodig hebben is het geen druivenras dat de hele zomer in 40 graden kan staan. En dat het een laatrijpend ras is komt goed uit, want in relatief koele gebieden moet hij ook wat langer staan. In Duitsland wordt soms pas in november geoogst, terwijl eind september/begin oktober normaal is.

Eetwijn?

Goed, er zijn dus in principe 2 soorten Rieslings. De jonge, frisse versie die het goed doet als aperitief maar ook bij een salade met citrusfruit of tomaat met een friszoete dressing. De zuren en het kleine zoetje komen dan perfect terug. De oudere en gerijpte, iets duurdere Riesling uit de Elzas gaat heerlijk bij kerrie gerechten. Een beetje pittig mag ook wel. De oosterse keuken laat zich perfect begeleiden door wijnen uit de Elzas, zeker ook door de Koning Riesling.

Remy Tolk